Olsza czarna
Alnus glutinosa (L.) GAERTN.
Jest to drzewo o drewnie pomarańczowa-wym i ciemnoszarych gałęziach pokrytych żółtymi przetchlinkami (chropowatość kory). Liście owalne, ząbkowane, na wierzchołku nierówno wycięte, mają lepką powierzchnię, zwłaszcza w młodości. Olsza jest rośliną jednopienną; kwiaty męskie zebrane są w kotki pojawiające się na drzewie w roku poprzedzającym kwitnienie; kwiaty żeńskie, zebrane w owalne kotki, osadzone są w pachwinach łusek, które stopniowo drewnieją, i pozostają na drzewie przez cały rok. Owocem jest bezskrzydły orzeszek. Gatunek ten \yyste-puje powszechnie w Europie, Azji i Afryce, głównie w sąsiedztwie wody.
Zbiera się liście jeszcze młode i lepkie (Folium Alni), czasem także korę (Cortex Alni). Na wiosnę okorowuje się młode gałęzie, najlepiej ze ściętych drzew. Zebrane części suszy się w cieniu w temperaturze nie przekraczającej 40 °C. Zawierają one garbniki i antrachinony, toteż działają ściągające i są gorzkie. Ziół tych używa się do leczenia nieżytów jelit, uporczywych biegunek i krwotoków wewnętrznych. Przygotowuje się odwar biorąc 2 łyżeczki do herbaty pociętych części na filiżankę wody i pije w ciągu dnia.
Ziółka te przynoszą ulgę w przypadku przeziębienia i gorączki. W przypadkach zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i migdał-ków zaleca się płukanie tym odwarem. Lecznictwo ludowe stosuje zewnętrznie roztarte świeże liście w celu leczenia popękanych sutek i czyraczności.
Z tym samym skutkiem można używać liści i kory olszy szarej (A. incana).
Okres kwitnienia: III-IV Zbiór: liści IV-V; kory III-V
