Prawoślaz lekarski
Althaea officinalis L.
Jest to bylina o żółtym, rozgałęzionym korzeniu, wysokich, wzniesionych łodygach pokrytych naprzemianległymi liśćmi. Cała miękko owłosiona. W kątach pojawiają się, skupione po kilka, kwiaty białe lub różowe. Tarczowate rozłupnie rozpadają się na rozłupki (w dole na lewo). Gatunek ten, pochodzący z regionu śródziemnomorskiego, ma duży zasięg - od Europy Zachodniej do Syberii. Jest od dawna uprawiany w ogrodach jako roślina miododajna, lecznicza i ozdobna. Cała roślina ma znaczenie farmaceutyczne.
Zbiera się korzenie, liście i kwiaty (Radix, Folium, Flos Althaeae). Korzenie myje się, okorowuje i suszy w temperaturze najwyżej 40 °C. Liście można zbierać stopniowo, w miarę zakwitania, lub jednorazowo pod koniec okresu wegetacji, na jesieni. Kwiaty zbiera się w dni pogodne wczesnym rankiem przed ich otwarciem się. Suszy się je w cieniu w miejscu przewiewnym.
Prawoślaz należy do najważniejszych śluzowatych roślin leczniczych. Zbierane części zawierają śluz (kwiaty do 20 %, korzenie do 30 %), cukry, skrobię, asparaginę, pektyny i inne substancje. Z surowców tych przygotowuje się ziółka, które są stosowane jako środek przeciwkaszlowy i wykrztuśny w przypadku zapalenia górnych dróg oddechowych. Lecznictwo ludowe stosuje głównie korzeń przeciw chorobom żołądkowe-jelitowym. Macerat w ilości łyżeczka korzenia na filiżankę wody przygotowuje się zawsze na zimno. Zewnętrznie stosuje się okłady zmiękczające lub płucze jamę ustną i gardło.
Okres kwitnienia: VII-VIII Zbiór: korzeni X-XI i III- IV liści i kwiatów VII-VIII
