Farbownik lekarski
Anchusa officinalis L.
Jest to roślina zielna dwuletnia do wieloletniej, o czarnym korzeniu palowym. W pierwszym roku wykształca różyczkę lancetowatych liści odziomkowych, w latach następnych pojawia się wzniesiona, pokryta liśćmi siedzącymi łodyga zakończona baldachogronem kwiatów najpierw czerwonych, później błękitnych. Cała roślina jest szorstko owłosiona. Owocem jest poczwórna rozłupnia, rozłupki są pofałdowane i brodawkowane (w dole na lewo). Gatunek ten pochodzi z ciepłych regionów Europy. Rośnie dziko na nasłonecznionych wzgórzach i na odłogach. Była to niegdyś roślina bardzo ceniona w leczeniu chorób serca i układu moczowego.
Obecnie stosuje się ją na niewielką skalę. Zbiera się przede wszystkim ziele (Herba Anchusae), czasem korzeń i kwiat (Radix, Flos Anchusae). Zebrane części suszy się w cieniu w miejscu przewiewnym. Zawierają one kwas krzemowy, alkaloidy, cynoglossynę i konsolidynę, śluzy, antocyjany i inne substancje. Działają zmiękczająco i wykrztuśnie, toteż są używane do leczenia kaszlu, nieżytu oskrzeli i górnych dróg oddechowych. Odwar sporządza się zalewając 5 g ziół filiżanką wrzącej wody i zostawia na 15 minut.
Pije się 2-3 filiżanki odwaru dziennie. Młode liście zawierają bardzo dużo witaminy C; można je przyrządzać tak jak szpinak lub sałatę. Stosuje się podczas wiosennej kuracji "czyszczącej krew". Włoski pokrywające roślinę mogą spowodować podrażnienie skóry. Farbownik jest również doskonałą rośliną miododajną.
Okres kwitnienia: V-IX Zbiór: ziela V-VI; korzeni X; kwiatu V-IX
